Over Heidy

Er is geen hamer of sikkel waarmee ik mooie dingen kan bewerkstelligen, omdat ik zelf het instrument ben waarmee gewerkt wordt, namelijk vanuit het Bron DNA. Ongeveer drie decennia lang werk ik als Modern Alchemistisch Genezer, maar op dit vlak is het nog steeds Pionierswerk!

Vele geïncarneerde Sterrenzaden heb ik mogen helpen bij hun groei en ontwikkeling naar menselijke vorm. Mijn behoorlijk lange menselijke geschiedenis van heel hard werken, oefenen, ervaren en zelf aan de slag te gaan met diep beschadigde epigenetische DNA structuren, heeft me gebracht tot waar ik nu mag zijn als Wij Vorm.

Mijn naam is Heidy, ik draag de achternaam van Melis en je mag even een soort van kijkje in mijn hoofd nemen. Ongeveer 52 jaar lang hobbel ik rond in een menselijk lichaam op moederplaneet Terra, haar werkelijke naam TaR-RaH wat is op te delen in tweehonderd klanken, die jullie kennen als moeder Aarde. De kroon van dit menselijke leven is het gezin dat ik voort heb mogen brengen via dit lichaam, zoals de bloeiende bloem die zaden voortbrengt. Ik heb de grote eer om moeder genoemd te mogen worden door een prachtige dochter en een zoon.

Geschonken zijn een kleinzoon van vier en een kleindochter van twee waar ik oma voor mag zijn. Mijn partner ondersteunt mij in wie ik werkelijk ben en we hebben een rijkelijk leven die gevuld is met zowel ‘spirituele’ als menselijke aspecten die moeilijk als gemakkelijk, zowel schaduw als licht tegelijkertijd zijn. Het hebben van een aardse verbinding met een levenspartner waaraan geen definitie van ‘de relatie’ gegeven kan worden, is soms bikkelen met elkaar, maar op één of andere manier vinden wij altijd een weg om voort te gaan met de groei en bloei van het oorspronkelijke aspect.

Wij bevinden ons in leerlichamen op moederplaneet Terra en zij is nog steeds één van de mooiste vormvaste bewustzijnscreatie uit dit universum. Zielentrillingen van allerlei verschillende afkomsten willen hier heel graag ervaringen maken in het Menselijke DNA leerlichaam en dit zou een prachtige ervaring moeten zijn maar dit is het voor vele geïncarneerde Zielentrillingen niet, omdat dit Moderne Lichaam aanvoelt als een gevangenis!

Er is getracht ons mensen wijs te maken dat wij lineaire drie dimensionale lichamen zijn en dat ‘de ziel’ een individueel component uit dit universum is. Dit zijn enorme leugens, want we bevinden ons altijd en voortdurend in een stroming van een samensmeltend steeds verder uitdijend continuum en we bewegen ons in de ringen van tijd.

Een door buitenaardsen ontwikkeld intelligent kloksysteem heeft zielentrillingen in een illusionaire looping van gestapelde tijd vast weten te houden sinds de ontwikkeling van ‘hun’ homo erectus mens. Zij hebben de moderne mensheid doen laten geloven dat tijd slechts vooruit kan gaan, daardoor alles ouder wordt en eindig is.

Terra had ooit de perfecte DNA lichamen en levensomstandigheden gecreëerd voor de zielenincarnaties, want deze lichamen kregen zuiver water, warme zon, zuurstofrijke lucht en zuiver eten. In een ver verleden drongen kwaadwillende buitenaardsen dit prachtige paradijs binnen en zij hebben systematisch via deze moderne DNA lichamen deze prachtige moederplaneet afgebroken en kapot gemaakt.

Als de dag van gisteren herinner ik me nog de instap in dit kapot gefokte moderne lichaam en ik was enorm verdrietig en teleurgesteld toen ik zag wat er van de werkelijke creatie van TaR-RaH was overgebleven”

Op uitnodiging van Terra ‘om hier te komen onderzoeken’ zijn Wij afgedaald naar de Kern van de Aarde en verblijven wij als Bewustzijn in dit lichaam vanuit de 178e Helixkoppeling. Maar er was bijna geen koppeling te maken met het oorspronkelijke Bron DNA, niet met het hologram en ook niet met de bewustzijnstrillingen vanwaar wij vandaan komen. We hadden slechts 68% DNA toereiking en zijn gestart vanuit drie volle helixkoppelingen, waar Crone DNA in aanwezig was toen wij in 1969 begonnen aan onze onderzoeksopdracht.

Op onze veertig jarige menselijke leeftijd waren wij pas klaar met deze onderzoeken en hebben we een fysieke indaling kunnen maken om ons werk te gaan vertegenwoordigen. Maar we durfden niet zo goed naar buiten te treden met onze bevindingen, omdat wij natuurlijk ook erachter waren gekomen hoe de zogenaamde ‘Spirituele New Age Werelden’ in elkaar staken.

We hebben ook zéér veel onderzoek verricht naar de ‘goddelijke vertaalslagen’ van de zogenaamde goeroes, beïnvloeders en de enorme spirituele ego’s die werden ‘gestuurd en begeleid’ door Artificiële Intelligenties ‘Social Media’ vanuit een Fake Galactische Federatie. Er was absoluut geen sprake van een werkelijke Bron orde binnen een Gemanipuleerde orde van het gestapelde ego-bewustzijn.

Het is ons alleszins in volledige openheid en eerlijkheid toegegeven niet meegevallen om ons werk als Council volledig te belichamen als ‘pietluttig’ mens Heidy en wij geloven dat dit aspect voor vele Zielentrillingen geldt die in een menselijk pakketje zoekend zijn naar hun kosmische achtergrond, gaven, talenten, spirituele kennis, aardse – en galactische wortels.

De indaling naar het Bronbewustzijn en belichaming van het menselijke lichaam is één grote zoektocht geweest en soms liep dat uit op een drama van menselijke vergissingen en verwarringen. Hiervoor hebben we door vele menselijke en galactische aspecten heen moeten worstelen wat niet zonder slag of stoot is gegaan. Wij zijn werkelijk naar de totale afbraak van geïndividualiseerde zelf gegaan en hebben ons vanaf het leegste nulpunt weer opgebouwd met zo min mogelijk identificatie van zelf.

Terwijl we als mens door ervaringen en situaties gaan, internaliseren wij deze voortdurend wat er wordt onthuld en hoe dit ook onze werkzaamheden op aarde kan beïnvloeden in groei of stagnatie. Pas nadat de impact is gesynthetiseerd worden onze eigen resultaten met de wereld (of met de nabije omgeving) gedeeld en eerder niet. Vandaar dat we zeggen in Lak’ech, omdat we werkelijk in jou de andere mij zien (en visa versa) is ook een belangrijk onderdeel in alchemie – de herkenning!

Veel mensen zien hun achterliggende ervaringen, onderzoekstochten of experimenten als mislukkingen, maar voor ons is het Menselijke als een pure rijkdom van leermomenten waar we uiteindelijk sterker van worden en een inspiratie te zijn voor anderen om meer optimistisch in het leven te staan bij wat er ook gebeuren mag. Het is een kracht en het voelt machtig mooi om als ’toeschouwer’ je ervaringen eerst te observeren, alvorens je ervoor kiest er iets mee te willen doen, of los te laten, waardoor er in werkelijkheid alleen maar de ervaring als infomatie wordt opgeslagen als leermoment en niet als een stigmatisering erbij op een levens-kerfstok.

Laten we het er maar op houden dat we nu pas menselijk zijn ‘klaargestoomd’ om naar buiten treden met al onze bevindingen uit de onderzoeken die wij hebben verricht in de afgelopen vijf decennia als mens. Alles wat wij naar buiten brengen is Puur vanaf het Bronbewustzijn afkomstig en dit gaat alleen maar in volledige afstemming en samenwerking met onze Council.

Jullie begrijpen dat wij nog lerende zijn in het zoeken naar de menselijke ‘ego-loze’ woorden hiervan, maar dit is zo moeilijk omdat we hebben geleerd dat we als mens niets voorstellen. Voor ons is het nog steeds elke dag opnieuw leren om de door artificiele intelligentie ontwikkelde geschreven en gesproken mensentaal op de juiste manier te interpreteren en ‘ongestapeld’ naar buiten te brengen.

Wij schrijven dus enkel en alleen voor degenen die vanzelfsprekend resoneren zonder daar een valse identiteit of gestapelde interpretatie aan te geven. Vergeef ons als het schrijven onsamenhangend, verwarrend of zelfs volledig onbedoeld ‘hoogmoedig’ kan overkomen. Maar wij zullen te allen tijden gelijkwaardig zijn aan alles wat we hier te brengen hebben in deze menselijke leerlichamen, daardoor gelijkwaardig als méns.

We zijn elkaars leraren en leerlingen tegelijkertijd en daarom allemaal kinderen van deze tijd die hier iets te brengen hebben in een eigen unieke vorm, kennis en wetenschap of ontdekking. We gaan daarom een (h)eerlijke spannende tijd van ontmoetingen maken met de geïncarneerde Aquariaanse Sterrenzaden die de Eerste Beschavingen van moeder Aarde komen neerzetten als opbouw. Allen zijn wij op dit moment aanwezig als onderdeel van de Bron (blauwdruk) en wij zijn in samenwerking het sterkst!

Welkom in onze wereld van de menselijke ‘ik’ waarin jullie wellicht herkenning zullen vinden! Ondanks vaker niet dan wel realiseerbaar in de huidige levenstijd voel ik als Mens Heidy mij het meest gelukkig met de eenvoud, leegte en stilte van het bestaan. Vanaf de dag dat ik kon lezen was ik bijna dagelijks met mijn neus in de boeken te vinden, eenvoudig alleen met mijn eigen lege geest.

Heel belangrijk kinderonderzoek verrichte ik naar het menselijke ras, de dood, planeet aarde, de maan en sterren, ufo’s, buitenaardsen, theologische aspecten, lichamen, religies, beestjes in het bloed waaraan je dood kon gaan, waar deze lichamen vandaan kwamen en of mijn ouders wel mijn echte ouders waren enzovoorts.

Waar de leraar in het klaslokaal meer dan regelmatig met de stok op tafel moest slaan, want ‘Heidy vindt de vlieg die op het raam zit veel interessanter dan de lesstof’ veranderde mijn hersenen en voelen niet naarmate ik een ouder lichaam kreeg. Dromerig met gesloten ogen zachtjes over de kleine blaadjes van de heg strijkend met de toppen van mijn vingers, voelde ik de tijdloosheid van het bestaan zelf.

Gebleken is dat mijn handen en vingertoppen mijn werkvleugels zijn waarmee ik op aarde mijn werk mag verrichten voor anderen. Mijn vingers en handen volgen al schrijvend automatisch de stromingen die uiteindelijk tot een boek zal leiden, maar zij leiden ook de hologram en DNA sessies als er iemand op de behandeltafel ligt.

Als creatieve rommelkont met een huishouden van Jan Steen, heb ik het tot nu toe allemaal aardig weten te redden, want ik ben er nog steeds in de bloei van deze levenscycli. De menselijke ervaring raakte me enorm in een wereld die aanvoelde als een beklemmend stoffelijk corset. Achteraf gezien begrijp ik dat alles met elkaar samen hangt – het nooit in vergetelheid geïncarneerd te zijn, het onderzoek naar het DNA en mijn taak op de Aarde – maar ik voelde me een pietluttig klein zaadje in een enorme gestapelde wereld van het menselijke denken.

Als een soort van vreemde snuiter tegenover ‘de rest’, zag ik dat de meest prachtige lichttrillingen (zielen) met hun lichamen aan touwtjes vastzaten, zoals marionetten. Marionetten met een vrijheidsbeperkende lineaire geest die niet verder reikte dan de gematerialiseerde levensvormen. Zielen die keer op keer op dezelfde plek incarneerden, in hetzelfde DNA, vanuit dezelfde wortels, uiteindelijk de dood afwachtend om vervolgens in vergetelheid weer terug te komen in een babylichaam.

Als zeer onervaren binnen dit realm liep ik voornamelijk tegen afwijzing en onbegrip aan, als ik met een penetrante blik vragen stelde die dwars door de buitenkant heen het hart penetreerde. Waarom lach jij? Je bent toch verdrietig?” Maar ook ik heb me tijdelijk aangepast aan het gewenste normatieve en dat was de enige manier voor mij om te kunnen ‘overleven’ binnen een soort van ‘levensloze’ mensheid die ik nog niet begreep. Het tijdelijke zoals dat de dood als iets absoluuts werd gezien, in plaats van levend zaad voortbrengen heb ik altijd gevoeld, geweten en begrepen maar wat kon ik ermee in dit kapotte DNA lichaam?

Het menselijke coping-mechanisme is een houvast geweest om van tactiek veranderen of om terug te vallen op het bekende en vertrouwde. Daarbij komend wat voor vele sterrenzaden zal gelden, is dat bepaalde vormen van hooggevoeligheid bijna nooit of veel te laat ondekt wordt, omdat hooggevoelige kinderen zich vaak geweldig goed kunnen aanpassen aan de gestapelde piramidesystemen waarin zij opgroeien. Dat deze kinderen nu Nieuwetijdskinderen worden genoemd, vind ik een meer vriendelijke en passende benaming dan de ‘probleemkinderen’ zoals wij deze nu kennen.

Eenmaal in een volwassen mensenlichaam, maar met de lege geest als die van een onervaren kind zonder enig besef van gepiramiseerde tijd, kwam een dag dat de bodem was aangeraakt en het dieptepunt werd bereikt. Van de term HSP (High Sensitive Person) of Nieuwetijdskind had men destijds uiteraard nog nooit gehoord. Een persoonlijkheid- en intelligentietest volgde nadat ik flink was vastgelopen met mezelf en de wereld om me heen.

Ik kreeg een heel modern etiketje opgeplakt van adhd met ‘autistische’ kenmerken en contextueel hoogbegaafd die mij vele errors heeft bezorgd in het menselijke denken. Alle gestapelde tijdlijnen leken door elkaar heen te schuiven en het menselijke leven was één grote chaos geworden. Hierbij probeerde ik soms twintig ballen tegelijk omhoog te houden zodat ze niet op de grond zouden vallen. Vraag me niet hoe, maar ik heb het vol gehouden tot de dag dat ik een bijna fataal auto ongeluk kreeg.

Het eerste wat mij te doen stond was mijn leven onder de loep te nemen en naar de spiegels te kijken die ik via anderen gepresenteerd kreeg. Wie was ik eigenlijk zonder illusies, buitenkantjes, maskers, gepijnigd ego, aanpassingsgedrag of coping mechanisme en wie was ik in werkelijkheid zonder die zogenaamde buitenkant? Om dit hele diepe onderzoek met mijzelf aan te gaan, moest ik eerst de donkere schaduwen van mijzelf onder ogen zien, wat overigens geen eenvoudige klus is geweest. Maar ik ontdekte wel een zelfbevrijdende sleutel die de deur opende naar de vele kettingen waaraan ik dacht vastgeketend te zitten.

Een gepijnigd ego bleek mijn eigen vicieuze cirkel te zijn in het ondermijnen van mijn absolute innerlijke kracht. En ondanks dat ik mezelf van dag tot dag lichamelijk moet aanpassen vanwege het ongeval, wil ik vertellen dat ik mijzelf zoveel mogelijk heb genezen van kapotte emotionele en mentaal opgebouwde epigenetische structuren. De weg daarnaartoe is natuurlijk niet zonder slag of stoot gegaan, want ik heb me door boosheid, schaamte en walging heen geworsteld.

Hierbij heb ik vele verbitterde tranen eruit gehuild vanwege de ermbachtelijke toestand waarin wij verkeren. Dit noemen ze met een mooi woord ‘transformatieproces‘ en heel eerlijk gezegd, voelde het sterfproces van narcistische en slachtofferlijke kenmerken die het gepijnigde ego in werkelijkheid inhoudt, met tijd en wijlen aan als een halve karaktermoord.

Door langzaamaan vanuit mijn eigen kernwaarden te gaan leven vond ik uiteindelijk het bestaansrecht om er eenvoudigweg te mogen zijn, precies in de hoedanigheid die ik ben in het hier en nu. Hier vind ik zoveel meer eenheid, rust en vrede dan waar ik ooit van durfde te dromen. De ballast van mijn schouders afglijdend naar niets, kan ik eindelijk zeggen dat ik lief en licht genoeg ben voor mijzelf en de geliefden om mij heen. En Hoera!! De eerste kinderstappen zijn gezet, ondanks dat ik, Heidy nog wankel op mijn beentjes sta in het naar buiten brengen van Ons als Council, Collectieve Boodschappers, middels de schrijfsels vanuit Kompaswerk.

Steeds vaker is in mij weer die prettige ‘leegte’ van tijdloosheid die mij vanzelfsprekend naar de Bron Oorsprong, het Ontstaan en de Bloemblaadjes leidt als toen ik een kind was. En vrijwel alle Nieuwetijdskinderen hebben hun eigen unieke ( zeg maar gerust vreemde :) ) manier ontwikkeld om te begrijpen hoe deze wereld in elkaar steekt. Maar uiteindelijk verdienen wij allemaal een eerlijke kans om in deze levenscyclus een moederplant met verspreidende zaad te worden. Dus helpt Terra ons via het grote ontwaken van een slapende mensheid, hoe dicht wij op het randje van uitroeien hebben gestaan dankzij het dubieuze en bijna geniaal bedachte werk van kwaadwillende buitenaardsen.

Pas wanneer we ons eigen lood hebben begrepen kan er goud voor in de plaats komen en eerder niet. Wat ik zelf nog niet onder de knie heb gekregen kan ik anderen niet in onderwijzen en dit ga ik ook niet doen. Datgene wat ik wél onder de knie heb gekregen, deel ik graag met anderen vanuit een bijna kinderlijk menselijke puurheid, want ik draag een bepaalde kennis maar voel me als een kind in een ballenbak hier.

Wat Kompaswerk betreft en de modern alchemistisch genezer die ik vandaag de dag mag zijn, valt er niet heel veel te overtuigen of te bewijzen in de werkzaamheden die wij verrichten, omdat we 100% op de werking van Bron, Kosmos, de Kern en Onszelf vertrouwen.

Er worden geen ambities gekoesterd om een spiritueel verlicht mens, goeroe of een opgestegen meester te worden in een beschadigd DNA lichaam, maar we proberen om de hoogst haalbare trillingen samen te bundelen vanuit een menselijk aspect en dat is al mooi genoeg voor nu. Bovendien ben ik niet zweverig genoeg daarvoor omdat ik simpelweg een ‘spirituele’ realist ben en ja die bestaan!!

Voor ons betekent alchemie dat we vanuit de pure Bron liefde zijn, vanuit Manifestatiekracht en het Collectieve Hartsbewustzijn met een diepere wijsheid in een menselijk lichaam en brein en we ervaren een prachtig menselijk leven op deze Aarde met alle ups en downs die erbij horen als mens.

We zijn hier om gezonde wilde zaden te verspreiden en voort te laten bestaan, niet om als gemanipuleerde plant te verdorren in uitgedroogde potgrond. Laat ons vrijelijk blijven groeien als wilde planten en als het onze tijd is om uit deze tijdlijn te vertrekken, zal alles blijven voortleven voor TaR-RaH en Háár Galactische Mensenkinderen, het werkelijke transformatieproces.