Mijn naam is Heidy

Er is geen hamer of een sikkel waarmee ik mooie dingen kan bewerkstelligen omdat ik zelf het instrument ben waarmee gewerkt wordt. Sinds 1999 werk ik als integraal & spiritueel coach en heb ik vele mensen mogen helpen bij hun spirituele groei en ontwikkeling. Velen noemen me kracht-vrouw, oer-vrouw, heks of kosmische strijder voor Vrijheid, Liefde & Licht.  Dit is niet voor niets, want dat is precies hoe mijn ware wezen van binnen naar buiten straalt op anderen. Ik voel me sterk verbonden met moeder Gaia en vader Kosmos, waarbij mijn ziel het wijze verbindingsstuk mag zijn van beiden. Mijn lichaam is het fysieke instrument waarmee gewerkt wordt.

Sinds het begin van de New Age tijdperk verricht ik onderzoek naar het Het Grote Wakker worden, de spirituele gang van zaken, groei & ontwikkeling, symptomen & kenmerken van de planetaire ascentie en de spirituele (menselijke) evolutie die gaande is. Behalve dat ik werk met elementen vanuit de oudste natuurreligie, werk ik ook met elementen van het nieuwste bewustzijn. Je zou kunnen zeggen dat ik een oude heks in een moderne jas ben.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is bloedlijnII.jpg
6 jaar

Vanaf de dag dat ik begrijpend kon lezen, zat ik helemaal alleen in de plaatselijke bibliotheek met mijn neus in de boeken. Alle vragen die in mijn hoofd opkwamen zocht ik op en was ik gefascineerd tot het kleinste detail van ons bestaan. Heel belangrijk kinderonderzoek verrichte ik naar de mens, de kosmos, de dood, de aarde. Waar kwamen mensen vandaan? Bestaan er buitenaardse wezens? Zijn mijn ouders wel mijn echte ouders? Wat zijn sterren? Zitten er beestjes in het bloed? Hoe ziet de aarde eruit? Eigenlijk was mijn denken veel te groot voor een kinderbrein, maar ik kon het niet laten.

“Heidy vindt de vlieg die op het raam zit, veel interessanter dan de lesstof”

Terwijl ik dat irritante etiketje in mijn nek voel prikken, hoor ik kinderen op de achtergrond terwijl er iemand zijn vinger opsteekt en vraagt of die naar het toilet mag. Een vlieg landt op het raam en begint grappig te lopen, hoe kan het dat vliegen op ramen kunnen lopen? De leraar loopt even naar buiten waarbij de kinderen opeens in paartjes met elkaar gaan praten. De leraar is weer terug en richt zich tot mij met een vraag. Maar ik zie aan zijn gezicht dat hij boos is en denk dat dit mijn schuld is, ik hoor kinderen lachen op de achtergrond, wie lachen ze dit keer uit? Terwijl ik alles wat gaande is probeer te volgen, worden de tics die ik probeer te verbergen steeds sterker, shit straks ziet iemand ze.

Het irritante etiketje in mijn nek begint pijnlijk te voelen, de spelende kinderen op de achtergrond klinken als een kinderfeestje met dertig kinderen in een veel te kleine flat. De leraar stelt nogmaals de vraag aan mij en zijn vraag klinkt als een soort Chinees voor me. De vlieg is er nog steeds maar is nu een stukje verder gelopen, zouden vliegen een soort plak aan hun voetjes hebben? Of zuignapjes? De leraar wordt boos en slaat met een stok op zijn bureau, waardoor ik opschrik. Ik besef dat ik heb zitten dagdromen en weet daardoor niet wat hij gevraagd heeft. Hij kijkt me boos aan en maant de hele klas tot stilte, iedereen kijkt me aan en diezelfde kinderen beginnen weer te lachen. Zouden ze mij uitlachen? Er komt een hoorbare tic en het klasgenootje naast me kijkt me vreemd aan. Opeens voel ik een brok in mijn keel en tranen in me opwellen, maar ik slik ze weg.

Mijn hersens en manier van voelen veranderden niet naarmate ik ouder werd. Naar tevredenheid van anderen had ik me inmiddels flink aangepast. Ik lachte om grapjes waar ik geen snars van begreep, en luisterde quasi geïnteresseerd naar de oppervlakkigheden waarmee mensen zich bezighielden. Maar steeds weer opnieuw ging het mis in contact met anderen, mensen werden echt heel vaak boos op mij omdat ik sociaal gezien heel onhandig was. Het leek wel alsof ik vanuit de juiste intentie, keer op keer de plank volledig missloeg.

Je begrijpt wel dat ik in plaats van te ontwikkelen tot een zielenmens met zelfvertrouwen, een uit-elkaar-gerukte twintiger was die in twee werelden leefde. Door mijn complexe hersenen ga ik veel te diep op de materie in, maar ben ik heel traag in mijn denken en verwoorden van wat ik bedoel te zeggen. Dit heeft uiteindelijk grote problemen met zich meegebracht die eindigde in een scheiding en langdurige depressie. Rond mijn dertigste heb ik mijn dieptepunt bereikt en stond ik in paniek, met hypochondrie, hartkloppingen, ernstige slaapproblemen en totaal uitgeput huilend bij de huisarts op de stoep. Deze hoorde mijn verhaal geduldig aan en hij stelde een persoonlijkheidsonderzoek met intelligentietest voor. Daaruit kwam naar voren dat ik bovengemiddeld intelligent en contextueel hoogbegaafd was. Van de term HSP had men destijds nog nooit van gehoord, dus kreeg ik de stempel adhd met slaapstoornissen mee. Met een receptje rustgevende pillen en een verwijsbriefje voor een psycholoog werd ik weer naar huis gestuurd. De pillen heb ik overigens nooit genomen, want door de hypochondrie was ik banger voor de bijwerkingen, dan voor de kwaal zelf. Dus ben ik kei hard aan de slag gegaan met zelfhulpboeken, psychologen, energetisch healers, trainingen, workshops, scholing & opleiding.

1 jaar

Toen ik nog een heel klein kindje was kon ik kleuren zien bij mensen en voelen of ze pijn hadden of verdrietig waren. Daarnaast was ik begiftigd met een perfecte leugendetector en was ik altijd op zoek naar de waarheid. De buitenkant van iemand zag er zo anders uit dan wat ik zag. Waarom lach je, je bent toch verdrietig? Achteraf gezien begrijp ik natuurlijk dat alles met elkaar samenhangt, maar geloof me dat ik me niet helemaal normaal voelde. Sterker nog, dat werd zelfs heel vaak tegen mij gezegd. Heidy doe eens normaal, stel niet zulke rare vragen, neem eens een keer een kinderboek mee in plaats van zo’n encyclopedie boek. Misschien dat ik mede daardoor de grootste moeite gehad om mensentaal te begrijpen en een leven lang aan het onderpresteren was. Volledig aangepast, moe en opgebrand van het ‘overleven’, schreide het leven met langzame passen voort. Ondanks een prachtig gezin, familie en vrienden, voelde ik me zo ontzettend alleen, dat ik steeds vaker een gevoel van heimwee naar ‘huis’ kreeg

Op de dag dat ik een bijna fataal auto ongeluk kreeg, werd ik op hele brute wijze ‘Wakker’ geschud. En moest ik mezelf onder ogen komen om naar de spiegels te kijken die ik in mijn leven gepresenteerd kreeg. Wie was ik zonder illusies, zonder al die buitenkantjes, zonder masker, zonder gepijnigd ego en zonder aanpassingsgedrag. Wie was Heidy werkelijk achter de zogenaamde onkwetsbare buitenkant en wat wilde ze eigenlijk zélf? Dit hele zelfonderzoek was een pittige klus waarbij ik laag voor laag alle schaduwen van mijzelf onder ogen moest komen. Deze ‘wedergeboorte’ zorgde ervoor dat ik volop toegang kreeg tot de gaven en talenten die ik vroeger als kind al bij me droeg. Daarbij ontdekte ik de sleutel tot ware zelfbevrijding van alle kettingen waaraan ik dacht vastgeketend te zitten. Stap voor stap heb ik mezelf genezen van vrijwel alle kapotte emotionele en mentaal opgebouwde structuren!

Wanneer je me nu als mens leert kennen, zie je helemaal niet van hoe ver ik heb moeten komen. Authentiek, soeverein, vanuit mijn androgyne kernwaarden naar mijn bestaansrecht leven, ware de hoogste doelen die ik als mens wilde bereiken. Maar daarvoor moest ik (vreemd genoeg) éérst een imperfect mens durven te worden. De weg daarnaartoe is natuurlijk niet zonder slag of stoot gegaan want ik ben voor mijn gevoel door het slijk heen gegaan. Daarin heb ik ontzettend veel boosheid, schaamte en walging over mijzelf gevoeld, vele oude en verbitterde tranen eruit gehuild.

Met een mooi woord heet dat transformatieproces naar je hogere zelf. Nou, aan mijn hoela hoor, het sterven van mijn ego voelde als een zes jaar durende karaktermoord! Nee, ik hoef absoluut geen Verlicht of Opgestegen Mens te worden, dat is mij veel te ambitieus en waarschijnlijk ben ik daar niet zweverig genoeg voor. Maar ik wil wél licht en lief genoeg zijn voor mijzelf. De ballast die ik ruim veertig jaar met me mee heb gedragen, draag ik niet meer en dat is een héérlijk licht en luchtig gevoel !!

De weg die ik heb bewandeld, is de weg die velen te gaan hebben in de zoektocht naar zichzelf. En natuurlijk dienen er zich keer op keer weer diepere lagen aan die moeten worden aangepakt of uitgewerkt. Ik geloof dat wij mensen nooit klaar zullen zijn met leren en het uitwerken van onze zielenopdracht. Maar ik voel dat alles zoveel sneller en gemakkelijker gaat dan voorheen. Vrijwel iedereen is bang om het deksel van de welbekende beerput te trekken. Meestal uit angst voor wat er aan rottigheid en viezigheid naar boven kan komen, laten ze het deksel er liever veilig op liggen. Maar eerlijk is eerlijk ik ben zo ontzettend blij dat ik het allemaal aangedurfd heb. Want als het transformeren op een goede manier gebeurt met de juiste begeleiding, komt alle oude verrotte shit die binnenin een mens opgeslagen kan zitten, heel gedoseerd naar buiten.

Ik dank mijn lieve partner Pascal voor zijn geduld, begrip, stimulans en hulp, want zonder diens aanwezigheid in mijn leven, had ik nooit de persoon kunnen worden die ik nu mag zijn.

Voor mij valt er niets te overtuigen of te bewijzen in de werkzaamheden die ik verricht, omdat ik 100% op resonantie en mijn eigen spirituele werk vertrouw! De 3D dualiteit heb ik ruim 20 jaar geleden al achter mij gelaten, omdat dit niet mijn eigen leven en niet mijn wereld was. Met tijd en wijlen is het voor mij nog steeds lastig om als licht- en liefdesziel opgesloten te zitten in een lichaam van vlees en bloed, maar ik leer er steeds beter mee omgaan. Laat mij maar lekker zoveel mogelijk genieten van dit ouder wordende vrouwelijke lichaam op deze prachtige aardbol.

Voor degene die zich herkent in mijn verhaal, zal wellicht ook als sterrenzaad of lichtwerker in een menselijk pakketje van vlees en bloed aan het overleven is gegaan. Het ongeziene en ondergeschoven kindje die alle talenten en gaven verborgen heeft weten te houden. Daarom heb ik een praktijk opgericht en organiseer ik workshops om mensen te laten ervaren hoe het voelt om volledig her-bronnen te zijn met zichzelf in het lichaam, in contact met het zielenwezen, dat we zelf in staat zijn om oude pijn los te laten en een nieuwe start kunt maken vanuit een hoger bewustzijn.

Zing, lach, schrijf, maak tekeningen, ga schilderen en dansen, mediteer en sta zo dicht mogelijk bij jezelf! Want ik kan je vertellen dat dit héérlijk voelt! Ik hoop je te ont-moeten in welke vorm dan ook!

Heel veel liefs van Heidy